De rivier

Afgelopen zondag lieten we ons vanuit Malinaco naar Chalma transporteren voor de prijs van 3 liter water, 10 kilometer.

Bij aankomst op de drukke markt orienteerden we ons op Hotel de la Rivera om in het gewoel de weg terug te kunnen vinden. Daarna konden we niet veel anders doen dan schouder aan schouder, buik aan rug mee te drijven met de stroom bedevaartsgangers, die zich voorzien hadden van kruisen en kransen. Een rivier aan mensen ingedijkt door standjes met regiosa, voedsel, toiletten en parafernalia, die niets met onze Segnor de Chalma te maken hebben.

Ooit is hier in de bergen een godenbeeld op miraculeuze wijze door de Spaanse missionarissen vervangen door een beeld van het Kind. Het beeld is nu in de kerk te zien, waar de bedevaartsgangers hun kruisen een brengen om te laten zegenen. Het hele dorp heeft goed geprofiteerd van deze slimme zet. Het hele jaar door en met name met Pinksteren stromen de vrome kooplustigen toe. Ze maken er een uitje voor de hele familie van en liggen onder dekens en in wrakke tenten in de straten en op de parkeerplaatsen.

We hadden geen keuze en moesten meedrijven tot in de kerk. Daar konden we ons langzaam terug trekken. Elk uur werd er een mis gehouden. Elk uur zal de kerk vol gestaan hebben.

Voor mensen met een protestantse achtergrond was er dreigende taal.

En die waarschuwing aan sectariërs is terecht, want hun hoogmoed ligt altijd dicht aan de oppervlakte. Ook wij konden ons er niet aan onttrekken en besloten ons niet langer met de stroom mee te laten drijven, maar ons te verheffen boven het maaiveld en te paard verder te gaan.