Altijd een geschikte dag om eens iets nieuws te beginnen. Na een ontbijt met een kop koffie en een paar oliebollen en wat lezen in de zon gingen we aan het eind van de ochtend naar Toluca om te eten en ons te ontspannen in een gigantisch winkelcentrum. De meeste winkels waren gelukkig dicht, want ze zijn wel heel erg groot.
Tijdens het wachten op het eten vermaakte Rini zich met Anouk in de speeltuin van het restaurant.
We waren met de nieuwe auto van Benjamin, die we gisteren in Quererato hebben gehaald. Een wonder van Amerikaanse sobere degelijkheid en luxe tegelijk. Dodge. Zit heerlijk. Voor degenen die vinden dat het een macho-auto is, is het volgende van belang: het is een automaat, met cruisecontrol. Laten we eerlijk zijn. Een beetje vent wil alles controleren en neemt geen genoegen met dit soort zaken.
Vreemd genoeg schijnen veel Mexicanen juist gebrek aan controle helemaal niet erg te vinden. Sterker nog, ze stellen het juist op prijs. De samenleving hier zit toch echt anders in elkaar dan de meesten denken. Als je het zo bekijkt zijn er veel meer tekenen hier die op gebrek aan controle wijzen: verkeersregels worden naar believen toegepast, overal ligt vuil, tijd speelt geen rol, enzovoort.
Interessant.
Op de terugweg wilden we de piramides van Tenango bezoeken. Dicht. Nieuwjaarsdag is de enige dag in het jaar dat de oude Indianen rust hebben. Volgende keer dan maar.
Toch vonden we dat we ons verblijf niet in verpletterende luxe konden eindigen. We hebben in de middag nog een uitgebreide wandeling gemaakt door de buitenwijken van Tenancingo. Sommigen zullen dat de achterbuurten noemen. Onze bedevaart ging ook langs een kerkje dat we nog niet kenden.
We sluiten ons bezoek hier af in soberheid. Na het inpakken hebben we hutspot gegeten. Het is tenslotte behalve zomer, ook winter.
