rustig

De vakantie is rustig begonnen, op een heel bijzondere plaats, namelijk gewoon thuis. Gisteren kregen we de dingen niet goed georganiseerd. Waarom zouden we halsoverkop weggaan.
Nog even de gelegenheid te baat genomen om rustig in de bijenkasten te kijken, rustig van onder tot boven door het huis te lopen, bagage rustig ingepakt. Nog rustig een paar dingen op te zoeken en meer van dat soort oudere-echtparen-bezigheden.
Bevalt eigenlijk wel.
Morgen gaan we ook rustig weg. Vroeg in de ochtend, dat dan weer wel. Dan is het nog rustig op de weg.
Een goed begin.

Ein weites Feld

Bijna vakantie. Dat is lang geleden en het kostte ook wat moeite om haar weer in elkaar te krijgen, maar nu ligt ze weer onder zeil. Weliswaar nog in de woonkamer omdat het buiten te slecht weer was, maar toch is het zeil in de zon een voorbode van de vakantie, denken we.

Morgenochtend is alles ingepakt. "Is alles ingepakt? Hebben we paspoorten? Is het gas uit?"

Duitsland. Ein weites Feld.

Als altijd denken we dat we slecht voorbereid zijn en niet weten wat ons te wachten staat en als altijd zullen we over twee dagen denken dat we juist op weg zijn om eens een tijd niet te weten wat ons te wachten staat.

Dat zal even wennen zijn. Gelukkig hebben we een kist boeken mee, bergschoenen, een zeilboot dus en onszelf, zodat we niet in een keer hoeven te wennen aan niets doen.

Hulp in de huishouding.

We hebben tegenwoordig een hulp in de huishouding; een zwarte nog wel, want witte hulpen zijn veel te lui.

Ze (of hij, dat is niet helemaal duidelijk) helpt ons ijverig met het in orde houden van de keuken door de kruimels van de vloer op te ruimen. Om haar te vriend te houden en te trainen, geven we haar zelfs binnen te eten.

Vanmiddag toonde ze zoveel initiatief dat ze ook in de serre bezig was, en wilde ze ook in de serre bezig wilde. Als beloning heb ik haar even gevangen om haar te portretteren. Dat beviel haar niet. Ze scheet mijn broek onder.

Trotse ouders

zonder verdere tekst.