beetje ingewikkeld

In Tuxpan 30 april is het een mooie en bijzondere koninginnedag, want ik draag mijn oranje polo. Uiteraard omdat oranje hier de meest geliefde kleur is, maar ook omdat hij bijzonder lekker zit.

Dit verslag is een proef om te zien of zoiets van hieruit ook mogelijk is. Als dat het geval is zal ik morgen proberen en een foto of twee bij te plaatsen.

Eigenlijk is hier niet veel veranderd. Het weer is warm en drukkend in de namiddag. Nu en dan valt een donderklap en gisteren hadden we behoorlijk regen.
Achter me is de straat, waar de ene pickup na de andere langs ronkt. Steeds staan ze even stil om over de snelheidsremmers in de straat, toppes genoemd, te komen zonder de schokbrekers uit hun voegen te rijden.

Vandaag weer even naar de houthandel geweest om kastdeurtjes te bestellen. De timmerlui herkenden me nog. Ze hielpen me met de zelfde verbazing als negen maanden geleden.

Een ding is in elk geval wel anders: vanmiddag zijn we min of meer voor het eerst als grootouders opgetreden door met Anouk in een buitegewoon wrak kinderwagentje te gaan wandelen over trottoirs met honderden op- en afstapjes van vaak wel 25 cm of over de rijweg met gaten van 1 m doornede en 10 cm diepte in het beton. Aangestaard door de bevolking als wereld wonderen of beter als aliens.
Wat maakt het uit.

the day before

Het is warm, bijna zomers. Buiten sproeien Rini en Marjan de planten in de tuin. De laatste loodjes. Alle dingen zijn bijna gereed.

Nu gaan we eerst koffie drinken. Daarna is er nog tijd genoeg om verder kleding en boeken in een rugzak te gooien.

Tot morgen Ben, Fabiola, Elias, Anouk.

Daar gaan we weer

Het is 24 april

Opnieuw een mooi moment om het blog weer nieuw leven in te blazen.

Over twee dagen gaan we weer naar Mexico. Om een of andere reden moet er dan ook weer zoiets als dit gebeuren.

Hoogste tijd natuurlijk omdat het maanden geleden is dat we iets hebben toegevoegd.

Het heeft weinig zin om te vermelden wat er intussen allemaal is gebeurd. Het meeste is trouwens niet eens vermeldenswaard omdat het al weer voorbij is. Vrijwel steeds zonder belangrijke sporen na te laten.

Een ding is in elk geval wel de moeite waard, want het levert een mooi plaatje op: een beeld uit de 14Karaats beelden route.

Het heet "aarzeling" en als het goed is heeft het verder weinig toelichting nodig.