Zonder beelden

Het valt niet mee voor een beeldend kunstenaar, maar dit blog wordt er echt een zonder beelden.
Vandaag ben ik de dag begonnen met werken in de tuin. Daar voor was het fantastisch weer: zon, wind en nu en dan een drupje regen. De preiplanten, spruitkool en winterandijvie moesten er in. En er moesten natuurlijk ook planten uit, die onkruid genoemd worden. Ik heb er de kippen en de composthoop mee verblijd.
Door het regenachtige en soms wat broeierige weer van de laatste dagen staat de tuin er formidabel bij. Nu komen ook de problemen van zo'n moestuin om de hoek kijken. De bonen beginnen rijp te worden, ik moest een courgette van bijna 30 centimeter plukken - die had ik afgelopen donderdag ook al gezien. Hij was toen bijna 10 centimeter. De rapen zijn al klaar en gaar, maar ik vind ze niet zo heel lekker.
Ik moet een afzetgebied gaan zoeken.

Halverwege de middag ben ik naar Ederveen of all places gefiets om iemand op te zoeken. Die was niet thuis. Vind je het gek? Ik was blij dat ik een mueslibar bij me had, want ik had niet gegeten.

Thuis heb ik een maaltijd van bijna alleen maar producten uit de tuin en een paar van super de Boer bereid.

Het is nog een hele kunst een blog zonder beelden te maken. Ik beheers die kunst niet. De beelden dringen zich ook echt op en ik kon er geen weerstand aan bieden. Onderstaande foto is een paar weken oud, maar nog wel toepasselijk.



Het wachten is natuurlijk eigenlijk op blogs en beelden uit Mexico, maar daar is nog niet veel van de merken. Misschien dat de waarnemers te geschokt zijn om ze te vertonen. Misschien dat woorden te kort schieten.

Verschillen

Dus toch.
Er zijn toch beelden die gemaakt zijn vlak voor het vertrek van Rini en Machteld.
Soms denk je dat het leven rustig een half jaar stil staat, maar dat valt mee - of tegen als je wilt. "Zoek de zes verschillen" en kijk goed naar de foto van de bagage op de vorige publicatie. Is er continuiteit of juist niet. We zijn hier ook nog bij het raadsel van de geschiedenis. Het kan niet op vandaag

Daarom nog maar eens een oud beeld van zes identieke bokken op een tempelmuur uit Ethiopië. Je kunt ze opvatten als een symbool van de onveranderlijkheid, van de eeuwigheid: deze soort komt al sinds eeuwen in de moeilijk toegankelijke bergen voor






Of die bokken nu identiek zijn of niet doet even niet ter zake. De manier waarop ze nu gebruikt worden is wel bijzonder oneerbiedig. Elke gedachte aan oneindigheid wordt te niet gedaan. Ik gebruik ze als schermdover. Elk beeld dat langer dan 5 minuten bestaat wordt door deze dieren uitgewist; om na één druk op een knop terug te laten keren.

Waar moet dat heen?

Het Hof van Bennekom

Het Hof van Bennekom, maar dan zonder beelden. Omdat Rini de camera heeft meegenomen naar Mexico zijn er geen andere beelden van deze kant dan de beelden die in het hoofd van de lezer ontstaan bij het lezen.
Het Hof van Bennekom is wonderlijk verdeeld. Vanochtend om 7:00 uur las ik op de mail dat Benjamin in Toluca op Machteld en Rini staat te wachten en in een volgende mail dat ze aangekomen zijn, om 3:00 uur in de nacht.

Dit slot wordt de komende twee weken door mij gewaakt. Altijd alle deuren op slot, altijd alle alarms op scherp, altijd alle lichten aan, voortdurend alle rommel die ik tegen kom opgeruimd.
Vanochtend vroeg ben ik met dit alles begonnen, ruim een uur voor de Vroege Vogels van de Vara omdat ik Marianne naar de trein moest brengen.

Het regende om 7:00 uur. De tuin uit het raam gezien is helder groen. De regenton zit helemaal vol. Ik heb hem voor de helft leeg laten lopen op het grasveld om ruimte te hebben voor de regen van vandaag en morgen. Bedden in de moestuin liggen klaar om nieuwe planten te ontvangen, maar die kon ik gisteren op de markt niet vinden. Misschien woensdag in Wageningen.
Als je uit het raam van de studeerkamer kijkt is het nat en winderig als in de herfst, maar wanneer je buiten komt weet je dat het zomer is: lekker weer.

Vandaag zit vol met kleinigheden, die ik hier niet zal opsommen. Over een kwartier is het 10:00 uur, koffietijd, want dat gaat gewoon door natuurlijk. Verder zijn de meeste dingen wat anders.

De afbeelding hier boven is bedrog. Hij is gemaakt in december. De foto die gisteren van de bagage in de gang is gemaakt, bevindt zich nu in Mexico, samen met de bagage hopelijk.
De mutsen op de trapleuning zijn weer geen bedrog. Ook nu liggen ze daar nog en verspreiden hun lichte maar overduidelijke geur van schapenurine uit de Simienmountains in Ethiopie.
Het Hof van Bennekom heeft zijn tentakels over de hele wereld verspreid. Beter gezegd: dat zouden ze daar wel willen.