Dit beeldje, waarvan het gezicht in het duister is gehuld, hebben we gevonden op het beroemde Zwinger in Dresden. Het centrum van de stad is totaal weggevaagd geweest en nu zijn ze bezig alles weer na te maken. Daarmee proberen ze wat er gebeurd is weer totaal "aus te radieren", lijkt het.
Een wel heel vreemde achterwaardse beweging.
Het beeldje is dan ook helemaal nieuw. Wat het mannetje aan het doen is, is niet helemaal duidelijk. Probeert hij met zijn blote handen de bijen te vangen of juist dood te pletten? Hij moet eens een besluit nemen en bepalen wat hij wil, in plaats van daar versteend te zitten tot duidelijk wordt wat er gaat gebeuren.
Ikzelf heb dat wel gedaan. Mijn bijen gaan naar Machteld, met alle spullen en verantwoordelijkheden die daar bij horen.
Een voorwaardse beweging.
Het summum van de achterwaardse bewegingen in Dresden was wel de nagebouwde Frauenkirche. Met name de binnenkant is een steriele barokkopie geworden. Je mocht er binnen geen foto´s maken en ik had er ook geen enkele behoefte aan.
Allemaal te voorspelbaar.
Een heel ander verhaal waren de beide stuntfietsers, die aan de oever van de Elbe over de railingen langs de boulevard fietsten en hier, van de railing over de trap heen sprongen naar de volgende railing. Ze hadden geen zichtbare verwondingen of lidtekens.
Er is nog iets in Beieren: niet ver van de plaats waar we kampeerden was Berchtesgaden. Ik kon me niet losmaken van de gedachte dat Lieses als hiernaast, met precies zulke vlechten en jurken, door Hitler over de bol werden geaaid en dat ze dat leuk vonden.
In verband met de plotseling losbarstende regen had de kapel zich op het podium opgesteld voor een mooi geschilderd Alpenlandschap. Sfeervol. De dorpelingen hadden zich allemaal serieus verkleed en trokken zich verder van het geluid van de kapel niets aan.
. 
Al sinds gisteren staat de tent weer in de tuin. Leeg, want onze geest heeft Bennekom nog niet weer bereikt. Teruggekomen van vakantie hebben een soort jetlag.
Omdat we in Duitsland moeilijk aan geschikte internetcafe's konden komen en geen blogs hebben geplaatst, gaan we nu de voorbije vakantie achterwaarts tegemoet. Dat gaat langzamer dan voorwaarts, maar geeft wel een heel ander perspektief.
En denk erom dat langzaam kracht kan hebben. Wat te denken van het leger langzame naaktslakken dat ons de laatste nacht op de laatste camping in Nieder Finow van onze nachtrust heeft beroofd. Eigenhandig heb ik er gedurende de nacht zeker 20 moeten "auswandern". Ze kropen over de drempel tot in de nok van de tent, bezochten met hun slijmsporen de slaapzakken en deden zich tegoed aan resten bulgur. Binnen was het kennelijk voor hen even aangenaam vochtig als buiten en net even iets warmer. Voor ons was dat na een dag natregenen minder aangenaam.
Omdat het weer in Mecklenburg de komende dagen regenachtig zou zijn - niet geschikt om te kanoën - en omdat onze schoenen zo nat waren dat ze dagen nodig zullen hebben om te drogen, zijn we naar huis gekomen.
Er is behalve een Nieder Finow ook een Hohen Finow. Tussen die beide is in zekere zin, aan de gekanaliseerde Finow het Schiffshebewerk gebouwd, dat de 36 meter hoogte in het kanaal moet overbruggen door schepen in een grote bak met water omhoog te takelen of te laten zakken.
Een spectaculair gezicht.
Het grote grijze ding in het landschap is nauwelijks in beelden, laat staan in woorden te vangen.
Dat noordoosten van Duitsland is prachtig onaf. Daar willen we vaker heen, zowel voorwaarts als achterwaarts. Het liefst langzaam.
De vakantie is rustig begonnen, op een heel bijzondere plaats, namelijk gewoon thuis. Gisteren kregen we de dingen niet goed georganiseerd. Waarom zouden we halsoverkop weggaan.
