Al sinds gisteren staat de tent weer in de tuin. Leeg, want onze geest heeft Bennekom nog niet weer bereikt. Teruggekomen van vakantie hebben een soort jetlag.
Omdat we in Duitsland moeilijk aan geschikte internetcafe's konden komen en geen blogs hebben geplaatst, gaan we nu de voorbije vakantie achterwaarts tegemoet. Dat gaat langzamer dan voorwaarts, maar geeft wel een heel ander perspektief.
En denk erom dat langzaam kracht kan hebben. Wat te denken van het leger langzame naaktslakken dat ons de laatste nacht op de laatste camping in Nieder Finow van onze nachtrust heeft beroofd. Eigenhandig heb ik er gedurende de nacht zeker 20 moeten "auswandern". Ze kropen over de drempel tot in de nok van de tent, bezochten met hun slijmsporen de slaapzakken en deden zich tegoed aan resten bulgur. Binnen was het kennelijk voor hen even aangenaam vochtig als buiten en net even iets warmer. Voor ons was dat na een dag natregenen minder aangenaam.
Omdat het weer in Mecklenburg de komende dagen regenachtig zou zijn - niet geschikt om te kanoën - en omdat onze schoenen zo nat waren dat ze dagen nodig zullen hebben om te drogen, zijn we naar huis gekomen.
Er is behalve een Nieder Finow ook een Hohen Finow. Tussen die beide is in zekere zin, aan de gekanaliseerde Finow het Schiffshebewerk gebouwd, dat de 36 meter hoogte in het kanaal moet overbruggen door schepen in een grote bak met water omhoog te takelen of te laten zakken.
Een spectaculair gezicht.
Het grote grijze ding in het landschap is nauwelijks in beelden, laat staan in woorden te vangen.
Dat noordoosten van Duitsland is prachtig onaf. Daar willen we vaker heen, zowel voorwaarts als achterwaarts. Het liefst langzaam.
No comments:
Post a Comment