Achterwaarts 2

Hans

"Heut kommt der Hans nach Haus

Freut sich die Lies

Ob er aber über Oberammergau

kommt er aber über Unterammergau

ist nicht gewiss."

Hans staat links op de foto. Hij is dus wel degelijk gekomen. Hij buigt zich een beetje over Lies heen, die overigens niet erg enthousiast aan doet. Misschien komt dat door de blaaskapel, die haar aandacht afleidt.

In Beieren, waar deze foto's gemaakt zijn is alles gewiss. Daar wordt totaal niets aan het toeval over gelaten. In Oberammergau zijn zoveel kerstalletjes te vinden dat er voor de komende decennia, voor alle verveeld langsslenterende toeristen voldoende keus is.

Er is nog iets in Beieren: niet ver van de plaats waar we kampeerden was Berchtesgaden. Ik kon me niet losmaken van de gedachte dat Lieses als hiernaast, met precies zulke vlechten en jurken, door Hitler over de bol werden geaaid en dat ze dat leuk vonden.

De foto's zijn genomen op een middag dat er een Sommerfest in het dorpje was.

In verband met de plotseling losbarstende regen had de kapel zich op het podium opgesteld voor een mooi geschilderd Alpenlandschap. Sfeervol. De dorpelingen hadden zich allemaal serieus verkleed en trokken zich verder van het geluid van de kapel niets aan.

Bier werd alleen in hoeveelheden van minimaal een halve liter verstrekt. Smaakte overigens prima, maar was wel wat veel van het goede.

Het hele gedoe was niet voor toeristen georganiseerd - wij werden genegeerd - maar de bevolking vond dit zelf gewoon leuk.

Hans en Lies ziin "gewiss" een beetje eng.

Achterwaarts 1

Al sinds gisteren staat de tent weer in de tuin. Leeg, want onze geest heeft Bennekom nog niet weer bereikt. Teruggekomen van vakantie hebben een soort jetlag.

Omdat we in Duitsland moeilijk aan geschikte internetcafe's konden komen en geen blogs hebben geplaatst, gaan we nu de voorbije vakantie achterwaarts tegemoet. Dat gaat langzamer dan voorwaarts, maar geeft wel een heel ander perspektief.

En denk erom dat langzaam kracht kan hebben. Wat te denken van het leger langzame naaktslakken dat ons de laatste nacht op de laatste camping in Nieder Finow van onze nachtrust heeft beroofd. Eigenhandig heb ik er gedurende de nacht zeker 20 moeten "auswandern". Ze kropen over de drempel tot in de nok van de tent, bezochten met hun slijmsporen de slaapzakken en deden zich tegoed aan resten bulgur. Binnen was het kennelijk voor hen even aangenaam vochtig als buiten en net even iets warmer. Voor ons was dat na een dag natregenen minder aangenaam.

Omdat het weer in Mecklenburg de komende dagen regenachtig zou zijn - niet geschikt om te kanoën - en omdat onze schoenen zo nat waren dat ze dagen nodig zullen hebben om te drogen, zijn we naar huis gekomen.

Er is behalve een Nieder Finow ook een Hohen Finow. Tussen die beide is in zekere zin, aan de gekanaliseerde Finow het Schiffshebewerk gebouwd, dat de 36 meter hoogte in het kanaal moet overbruggen door schepen in een grote bak met water omhoog te takelen of te laten zakken.

Een spectaculair gezicht.

Het grote grijze ding in het landschap is nauwelijks in beelden, laat staan in woorden te vangen.

Dat noordoosten van Duitsland is prachtig onaf. Daar willen we vaker heen, zowel voorwaarts als achterwaarts. Het liefst langzaam.

rustig

De vakantie is rustig begonnen, op een heel bijzondere plaats, namelijk gewoon thuis. Gisteren kregen we de dingen niet goed georganiseerd. Waarom zouden we halsoverkop weggaan.
Nog even de gelegenheid te baat genomen om rustig in de bijenkasten te kijken, rustig van onder tot boven door het huis te lopen, bagage rustig ingepakt. Nog rustig een paar dingen op te zoeken en meer van dat soort oudere-echtparen-bezigheden.
Bevalt eigenlijk wel.
Morgen gaan we ook rustig weg. Vroeg in de ochtend, dat dan weer wel. Dan is het nog rustig op de weg.
Een goed begin.

Ein weites Feld

Bijna vakantie. Dat is lang geleden en het kostte ook wat moeite om haar weer in elkaar te krijgen, maar nu ligt ze weer onder zeil. Weliswaar nog in de woonkamer omdat het buiten te slecht weer was, maar toch is het zeil in de zon een voorbode van de vakantie, denken we.

Morgenochtend is alles ingepakt. "Is alles ingepakt? Hebben we paspoorten? Is het gas uit?"

Duitsland. Ein weites Feld.

Als altijd denken we dat we slecht voorbereid zijn en niet weten wat ons te wachten staat en als altijd zullen we over twee dagen denken dat we juist op weg zijn om eens een tijd niet te weten wat ons te wachten staat.

Dat zal even wennen zijn. Gelukkig hebben we een kist boeken mee, bergschoenen, een zeilboot dus en onszelf, zodat we niet in een keer hoeven te wennen aan niets doen.

Hulp in de huishouding.

We hebben tegenwoordig een hulp in de huishouding; een zwarte nog wel, want witte hulpen zijn veel te lui.

Ze (of hij, dat is niet helemaal duidelijk) helpt ons ijverig met het in orde houden van de keuken door de kruimels van de vloer op te ruimen. Om haar te vriend te houden en te trainen, geven we haar zelfs binnen te eten.

Vanmiddag toonde ze zoveel initiatief dat ze ook in de serre bezig was, en wilde ze ook in de serre bezig wilde. Als beloning heb ik haar even gevangen om haar te portretteren. Dat beviel haar niet. Ze scheet mijn broek onder.

Trotse ouders

zonder verdere tekst.

Gisteren is Nora geboren, na Anouk onze tweede kleindochter.

Foto's zet ik niet in dit blog.
Maar wel een gedicht
De ongepolijste stem van Sting moet je erbij denken.

Have you seen the bright lily grow

Have you seen the bright lily grow
Before the rude hands have touched it?
Have you marked but the fall of snow
Before the soil hath smudged it?
Have you felt the wool of beaver,
Or the swan’s down ever?
Or have smelt o’ the bud o’the brier,
Or the nard in the fire?
Or have tasted the bag of the bee?
O so white, O so soft, O so sweet is she!

Robert Johnson
(1583-1633)

Ik weet het, "Bright Lily" is niet een van de betekenissen van de naam Nora. Toch dacht ik eraan toen ik haar gisteren zag.
Ik heb er niets aan toe te voegen, maar hield mijn adem even in. Als altijd, wanneer leven machtiger is dan de alledaagse werkelijkheid.