Verhalen uit het ongerijmde.
Deze zomervakantie zijn we in Ethiopië geweest. De laatste jaren hebben we tijdens onze vakanties wat op het blog gezet. Deze keer niet. Dat heeft meerdere redenen.
Een ervan is dat we heel vaak, soms dagen achterelkaar geen toegang tot internet hadden. Er waren simpelweg geen internetcafe’s: de stroom was uitgevallen of het was zo traag dat we alleen al een uur nodig hadden om de eigen email even in te zien. Dus geen verhalen of foto’s heet van de naald.
Een andere, veel belangrijker reden is dat het land zo overweldigend is dat we niet wisten wat we zouden schrijven. Niets is klaarblijkelijk. Alles is in tweede instantie anders dan in eerste. Voortdurend ligt er iets achter. Verleden en heden lopen liggen dicht tegen elkaar aan. Geschiedenis, zoals die vanuit het westen gezien wordt, is vaak niet meer dan mythe in onze ogen, maar wordt als geschiedenis gezien.
Rijkdom blijkt armoede, armoede rijkdom.
Om in een land op vakantie te gaan waar op dat moment hongersnood heerst geeft een buitengewoon onbehagelijk gevoel, maar we hebben geen honger gezien of zijn we soms echt stekeblind.
In een werelddeel in de zon zagen we die in Addis vaak dagen lang nauwelijks en waren de basiskleuren bruin en grauw, de temperatuur ’s avond rond de 15 graden en overdag vaak niet boven de 20. Bovendien was de regen niet lauw, maar gewoon koud.
Verhalen uit het ongerijmde gaat niet zo snel.
Bouwen in Ethiopie gaat zo:
No comments:
Post a Comment