Verschillen

Dus toch.
Er zijn toch beelden die gemaakt zijn vlak voor het vertrek van Rini en Machteld.
Soms denk je dat het leven rustig een half jaar stil staat, maar dat valt mee - of tegen als je wilt. "Zoek de zes verschillen" en kijk goed naar de foto van de bagage op de vorige publicatie. Is er continuiteit of juist niet. We zijn hier ook nog bij het raadsel van de geschiedenis. Het kan niet op vandaag

Daarom nog maar eens een oud beeld van zes identieke bokken op een tempelmuur uit Ethiopië. Je kunt ze opvatten als een symbool van de onveranderlijkheid, van de eeuwigheid: deze soort komt al sinds eeuwen in de moeilijk toegankelijke bergen voor






Of die bokken nu identiek zijn of niet doet even niet ter zake. De manier waarop ze nu gebruikt worden is wel bijzonder oneerbiedig. Elke gedachte aan oneindigheid wordt te niet gedaan. Ik gebruik ze als schermdover. Elk beeld dat langer dan 5 minuten bestaat wordt door deze dieren uitgewist; om na één druk op een knop terug te laten keren.

Waar moet dat heen?

Het Hof van Bennekom

Het Hof van Bennekom, maar dan zonder beelden. Omdat Rini de camera heeft meegenomen naar Mexico zijn er geen andere beelden van deze kant dan de beelden die in het hoofd van de lezer ontstaan bij het lezen.
Het Hof van Bennekom is wonderlijk verdeeld. Vanochtend om 7:00 uur las ik op de mail dat Benjamin in Toluca op Machteld en Rini staat te wachten en in een volgende mail dat ze aangekomen zijn, om 3:00 uur in de nacht.

Dit slot wordt de komende twee weken door mij gewaakt. Altijd alle deuren op slot, altijd alle alarms op scherp, altijd alle lichten aan, voortdurend alle rommel die ik tegen kom opgeruimd.
Vanochtend vroeg ben ik met dit alles begonnen, ruim een uur voor de Vroege Vogels van de Vara omdat ik Marianne naar de trein moest brengen.

Het regende om 7:00 uur. De tuin uit het raam gezien is helder groen. De regenton zit helemaal vol. Ik heb hem voor de helft leeg laten lopen op het grasveld om ruimte te hebben voor de regen van vandaag en morgen. Bedden in de moestuin liggen klaar om nieuwe planten te ontvangen, maar die kon ik gisteren op de markt niet vinden. Misschien woensdag in Wageningen.
Als je uit het raam van de studeerkamer kijkt is het nat en winderig als in de herfst, maar wanneer je buiten komt weet je dat het zomer is: lekker weer.

Vandaag zit vol met kleinigheden, die ik hier niet zal opsommen. Over een kwartier is het 10:00 uur, koffietijd, want dat gaat gewoon door natuurlijk. Verder zijn de meeste dingen wat anders.

De afbeelding hier boven is bedrog. Hij is gemaakt in december. De foto die gisteren van de bagage in de gang is gemaakt, bevindt zich nu in Mexico, samen met de bagage hopelijk.
De mutsen op de trapleuning zijn weer geen bedrog. Ook nu liggen ze daar nog en verspreiden hun lichte maar overduidelijke geur van schapenurine uit de Simienmountains in Ethiopie.
Het Hof van Bennekom heeft zijn tentakels over de hele wereld verspreid. Beter gezegd: dat zouden ze daar wel willen.

De hof van Bennekom

Hier een tweede kunstwerk. Op de onderste foto een bewonderaar ervan.
We zijn al begonnen met de oogst van radijs, pluksla, andijvie.
Op zaterdag worden natuurlijk de paadjes aangeharkt en de tegels op de hoekpunten weer zichtbaar geveegd.

kunstwerken

2 Karaats



Hier zie je de kunstwerken die Gerrit gemaakt heeft voor de kunstroute in de Wageningse Eng.
Het lijkt simpel om van die dingen in de tuin te maken, maar om ze er uit te krijgen is een kunst apart. Daar voor waren vijf man en een takelwagen nodig.

Lentedag

Speciaal voor Elias: In de vijver bij huis zijn vandaag weer onze eenden neegestreken. We dachten altijd dat eikels zochten, maar dat is toch niet helemaal waar. Een deel van de waarheid is ook dat ze allebei een verstijfde kikker gevonden hebben en ook nog opgegeten.


Speciaal voor Anouk: Sneeuwklokjes in de tuin. Op de achtergrond het kippenhok.








Speciaal voor Nora: Lotta

Rare dag

Wat zeg ik? Meerdere rare dagen.
Van de bagage die klaar stond bij de voordeur in Tenancingo op vrijdag tot het besneeuwde huis in Bennekom op maandag is maar een korte tijd. Maar daar tussen in zit een rit met de auto van Benjamin naar Toluca, een busreis van twee uur naar Mexico, het wachten op het vliegveld, de vliegreis, een treinreis met Machteld en een autoreisje met Bas gevolgd door een gezellig maal. Een goed glas wijn en dan slapen. Dat is een luxe vakantie.



Op zondag barstte het echte leven los. De waterleiding in het plafond van de basbouw was gesprongen en het vergde een hoop tijd en breekwerk om het lek te vinden.



Van de warme zon naar een besneeuwd huis is ook maar een paar dagen.

Nieuwjaarsdag

Altijd een geschikte dag om eens iets nieuws te beginnen. Na een ontbijt met een kop koffie en een paar oliebollen en wat lezen in de zon gingen we aan het eind van de ochtend naar Toluca om te eten en ons te ontspannen in een gigantisch winkelcentrum. De meeste winkels waren gelukkig dicht, want ze zijn wel heel erg groot.
Tijdens het wachten op het eten vermaakte Rini zich met Anouk in de speeltuin van het restaurant.



We waren met de nieuwe auto van Benjamin, die we gisteren in Quererato hebben gehaald. Een wonder van Amerikaanse sobere degelijkheid en luxe tegelijk. Dodge. Zit heerlijk. Voor degenen die vinden dat het een macho-auto is, is het volgende van belang: het is een automaat, met cruisecontrol. Laten we eerlijk zijn. Een beetje vent wil alles controleren en neemt geen genoegen met dit soort zaken.
Vreemd genoeg schijnen veel Mexicanen juist gebrek aan controle helemaal niet erg te vinden. Sterker nog, ze stellen het juist op prijs. De samenleving hier zit toch echt anders in elkaar dan de meesten denken. Als je het zo bekijkt zijn er veel meer tekenen hier die op gebrek aan controle wijzen: verkeersregels worden naar believen toegepast, overal ligt vuil, tijd speelt geen rol, enzovoort.
Interessant.



Op de terugweg wilden we de piramides van Tenango bezoeken. Dicht. Nieuwjaarsdag is de enige dag in het jaar dat de oude Indianen rust hebben. Volgende keer dan maar.

Toch vonden we dat we ons verblijf niet in verpletterende luxe konden eindigen. We hebben in de middag nog een uitgebreide wandeling gemaakt door de buitenwijken van Tenancingo. Sommigen zullen dat de achterbuurten noemen. Onze bedevaart ging ook langs een kerkje dat we nog niet kenden.

We sluiten ons bezoek hier af in soberheid. Na het inpakken hebben we hutspot gegeten. Het is tenslotte behalve zomer, ook winter.